پاسخ کوتاه: بیشتر کسبوکارهای امارات به عربی و انگلیسی با هم نیاز دارند و زبان هر کانال را باید جداگانه انتخاب کرد. عربی زبان رسمی است و فاکتور مصرفکننده باید به عربی باشد؛ انگلیسی هم کنار آن روی تابلوی مغازههاست، در کشوری که ساکنان خارجی از شهروندان بیشترند. برای کار شرکتی و دولتی فصحی و برای شبکههای اجتماعی و کمپینهای مخصوص امارات لهجهٔ خلیجی به کار ببرید، و هر نسخه را بومی بنویسید.
این راهنما برای صاحبان کسبوکار و تیمهای بازاریابی در امارات است که باید زبان تبلیغات، سایت، صفحههای شبکههای اجتماعی و صداگذاری خود را انتخاب کنند؛ بهویژه کسبوکارهایی در دبی که مدیرانشان فارسیزباناند و بریف را به فارسی مینویسند، اما مشتریانشان عربی و انگلیسی میخوانند. اطلاعات تا سپتامبر ۲۰۲۶ بهروز است.
یکی از تنظیمات Google Ads همین ماه تغییر میکند: تنظیم زبان در سطح کمپین از کمپینهای جستوجو حذف میشود و آگهیهای جستوجو بهطور خودکار بر اساس زبانی که به آن نوشته شدهاند با کاربر تطبیق داده میشوند (راهنمای Google Ads دربارهٔ هدفگیری زبانی). یعنی از این پس خودِ زبان متن آگهی همان کاری را میکند که آن تنظیم انجام میداد.
بازاریابی شما در امارات دقیقاً با چه کسانی سروکار دارد؟
مخاطب در امارات چند مخاطب زبانی همزمان است: شهروندان اماراتی، عربزبانانی از کشورهای دیگر با لهجههای متفاوت، و جامعههای بزرگی که زبان اولشان نه عربی است نه انگلیسی. طبق دادههای سازمان ملل، جمعیت امارات در اکتبر ۲۰۲۵ به ۱۱٫۴ میلیون نفر رسیده بود (گزارش DataReportal دربارهٔ امارات در ۲۰۲۶).
صفحهٔ حقایق امارات در پورتال رسمی دولت میگوید عربی زبان رسمی کشور است و تابلوی مراکز تجاری به عربی و انگلیسی نوشته میشود. همین صفحه میگوید شمار ساکنان خارجی از شهروندان بیشتر است، هندیها بزرگترین جامعهٔ خارجیاند، و بنگالی، فارسی، مالایالام، ترکی و اردو از دیگر زبانهاییاند که بهطور گسترده به آنها صحبت میشود. نسخهٔ عربی همین صفحه اضافه میکند که بیش از ۲۰۰ ملیت در امارات زندگی و کار میکنند.
هیچکدام از دو نسخه سهم بهروزی از جمعیت بر اساس زبان منتشر نمیکند و این راهنما هم عددی از خودش نمیسازد. نتیجهٔ عملی روشن است: «بازار امارات» یک زبان نیست. اگر مشتریان شما فقط فارسیزبان نیستند، زبانی که در دفترتان با آن کار میکنید زبان بازاریابیتان نیست؛ پیش از انتخاب زبان، روشن کنید کمپین برای چه کسانی است.
هر کانال باید به چه زبانی باشد؟
هر جا نمیتوانید انتخاب کنید چه کسی پیام را میبیند، عربی و انگلیسی را با هم بیاورید؛ و هر جا پلتفرم اجازهٔ هدفگیری میدهد، برای هر زبان نسخهٔ بومی جداگانه بسازید. پیشنهادهای جدول سلیقهایاند، جز ردیف آخر.
| کانال یا محتوا | زبان پیشفرض | کی زبان اضافه یا عوض کنیم |
|---|---|---|
| آگهیهای جستوجوی Google | آگهیهای جداگانهٔ عربی و انگلیسی | بودجه را بر اساس نتیجهٔ هر زبان جابهجا کنید |
| صفحههای سئو | عربی و انگلیسی، هر کدام با نشانی مستقل | فارسی فقط اگر مشتریانتان به فارسی جستوجو میکنند |
| Instagram، TikTok و Snapchat | نسخهٔ بومی برای هر زبان | لهجهٔ خلیجی برای کمپینهای مخصوص امارات |
| زبانی که مشتری با آن پیام داده | فارسی، اگر کسی در تیم بتواند به فارسی جواب بدهد | |
| تبلیغات محیطی، بستهبندی و نقطهٔ فروش | عربی و انگلیسی با هم | زبان یک جامعه برای محصولی که مخصوص همان جامعه است |
| نهادهای دولتی و قراردادهای دولتی | عربی فصحی، با انگلیسی در کنارش | فقط انگلیسی، اگر خود آن نهاد به انگلیسی کار میکند |
| صداگذاری، تلویزیون و رادیو | لهجهٔ کشور هدف | فصحی برای فیلم شرکتی و کمپین سراسری عربی |
| فاکتور و اطلاعات فروشگاه اینترنتی | عربی | افزودن زبان دیگر در کنار عربی مجاز است |
ردیف آخر قانون است، نه سلیقه. طبق صفحهٔ حمایت از مصرفکننده در پورتال رسمی دولت امارات، که قانون فدرال شمارهٔ ۱۵ سال ۲۰۲۰ دربارهٔ حمایت از مصرفکننده را خلاصه میکند، فاکتور باید به زبان عربی باشد و فروشنده میتواند زبان دیگری هم اضافه کند. کسبوکارهای تجارت الکترونیک ثبتشده در امارات هم باید دربارهٔ کالا یا خدمت، مشخصات، شرایط قرارداد، پرداخت و ضمانت، اطلاعاتی به عربی در اختیار مصرفکننده بگذارند. این صفحه قاعدهای برای زبان برچسب بستهبندی تعیین نمیکند؛ پس شرایط محصولتان را از نهاد مربوط بپرسید. قوانین تغییر میکنند، پس پیش از اقدام، صفحهٔ رسمی را دوباره بررسی کنید.
اکتفا به انگلیسی برای برخی کسبوکارها انتخاب درستی است، مثلاً شرکت خدماتی که به شرکتهای بینالمللی میفروشد، اما هزینه دارد: Google میگوید آگهیهایی را که با زبان عبارت جستوجو همخواناند در اولویت قرار میدهد؛ پس در جستوجوهای عربی، حسابی که فقط آگهی انگلیسی دارد از رقیبانی که به عربی نوشتهاند عقبتر شروع میکند.
فصحی، لهجهٔ خلیجی یا «عربیزی»: کدام عربی برای کدام کار؟
فصحی عربیِ نوشتاری مشترک همهٔ کشورهای عربی است و خلیجی عربیِ گفتاری منطقهٔ خلیج، که خودش از امارات تا عربستان و کویت تغییر میکند. فصحی معمولاً برای کار شرکتی، دولتی و کمپینهای سراسری منطقه مناسب است، و خلیجی اغلب در شبکههای اجتماعی، خردهفروشی و کمپینهای مخصوص امارات بهتر جواب میدهد، چون به حرفزدن یک آدم محلی میماند، نه به اطلاعیهٔ رسمی.
برای مدیر فارسیزبان، مقایسه با فارسی کار را آسان میکند: آگهی Instagram که با لحن بخشنامهٔ اداری نوشته شود، از نظر دستوری درست است اما به دل نمینشیند. فصحای خشک در استوری Instagram همین حس را به مخاطب خلیجی میدهد؛ ایراد از خود فصحی نیست، از جایی است که به کار رفته.
جملههای زیر نمونههاییاند که برای همین مقاله نوشته شدهاند، نه نقلقول، و تلفظ در هر کشور هم یکسان نیست. ستون سوم خطاب به یک زن است و تفاوت همینجا شنیدنی میشود: کافِ «طلبكِ» (سفارشت) در لهجهٔ اماراتی و کویتی معمولاً «ج» تلفظ میشود و «طلبج» میشود.
| گونهٔ زبانی | خطاب به مرد: «منتظر چه هستی؟» | خطاب به زن: «همین حالا سفارش بده، فردا میرسد» |
|---|---|---|
| فصحی | ماذا تنتظر؟ | اطلبي الآن ويصلك طلبك غداً |
| اماراتی | شو تنتظر؟ | اطلبي الحين وطلبج يوصلج باكر |
| سعودی (نجدی) | وش تنتظر؟ | اطلبي الحين وطلبك يوصلك بكرة |
| کویتی | شنو تنتظر؟ | اطلبي الحين وطلبج يوصلج باچر |
| مصری | مستني إيه؟ | اطلبي دلوقتي وطلبك هيوصلك بكرة |
خطاهایی که متن را لو میدهند:
- لهجه در مکاتبات رسمی، مثل جملهٔ خلیجی در پیشنهاد مناقصه یا گزارش سالانه.
- عبارتهای مصری در صفحهٔ خلیجی: بخش بزرگی از محتوای انجمنهای عمومی عربزبان به لهجهٔ مصری نوشته شده و متنی که از آن برداشته شود، نشان میدهد نویسنده اهل خلیج نیست.
- متن اماراتی با صدای گویندهای با لهجهٔ سعودی یا کویتی، یا برعکس.
- عربیِ کسی که عربی را زبان دوم آموخته: اغلب فصحای کتابی است، نه عربیای که مشتری خلیجی با آن حرف میزند.
«عربیزی» یعنی نوشتن عربی با حروف لاتین و عدد بهجای صداهایی که در لاتین نیست، چیزی شبیه فینگلیش خودمان: «عرض خاص» (پیشنهاد ویژه) میشود "3ard 5as". برای جوابدادن به دنبالکنندههایی که خودشان اینطور مینویسند مناسب است، اما جایش در آگهی، بستهبندی و صفحهای که باید در جستوجوی عربی پیدا شود نیست.
صداگذاری عربی آگهی با چه لهجهای باشد؟
لهجهٔ کشوری را انتخاب کنید که آگهی در آن پخش میشود، و متن را پیش از انتخاب گوینده به همان لهجه بنویسید، نه اینکه از گوینده بخواهید لهجه را فیالبداهه بسازد. کسبوکارهای خلیجی در آگهیهایی که برای نویسنده و گوینده منتشر میکنند دقیقاً همین را میخواهند: تبدیل متن فصحی به نسخههای اماراتی، سعودی و کویتی، گویندهٔ بومی برای هر کدام، و حتی مشخصاً صدای مرد اماراتی برای آگهی Snapchat.
اگر یک آگهی در چند کشور خلیج پخش میشود، مثلاً ویدیوی محصولی که هم در امارات و هم در عربستان دیده میشود، انتخاب یا فصحی است یا اجرای خلیجیِ سبکی که از واژههای بسیار محلی دوری میکند و گاهی «اللهجة البيضاء» (لهجهٔ سفید) نامیده میشود. نسخهٔ جداگانه برای هر کشور گرانتر است، اما به گوش مخاطب نزدیکتر. هزینهٔ تولید را در هزینهٔ ساخت ویدیوی تبلیغاتی در دبی: هوش مصنوعی یا فیلمبرداری ببینید.
متن عربی را ترجمه کنیم یا از اول بنویسیم؟
متنی که مشتری میبیند باید به قلم نویسندهٔ عربزبانِ بومی و از روی همان بریفی نوشته شود که نسخهٔ انگلیسی از آن نوشته شده است؛ جای ترجمه در قرارداد و مشخصات فنی است، نه در تیتر.
| روش | مناسب برای | کجا شکست میخورد |
|---|---|---|
| ترجمهٔ ماشینی | پیشنویس و فهم مضمون یک سند | اصطلاحها، مذکر و مؤنث، لحن، کلیدواژهها |
| ترجمهٔ انسانی | شرایط، مشخصات و قرارداد | تیتر و بازیهای زبانی |
| بازآفرینی خلاقانه (Transcreation) | انطباق ایدهٔ یک کمپین | هنوز در بند استدلال زبان مبدأ است |
| نگارش بومی | سایت، آگهی، شبکههای اجتماعی و متن ویدیو | بریف واقعی، واژهنامه و بودجهٔ بیشتر میخواهد |
ترجمه در جاهای قابل پیشبینی میلغزد. فارسی مثل انگلیسی برای «تو» مذکر و مؤنث ندارد، اما عربی مرد، زن و جمع را با صیغههای متفاوت خطاب میکند («سجّل»، «سجّلي»، «سجّلوا»)، پس ترجمه یکی را تصادفی انتخاب میکند. خروجی ترجمه معمولاً فصحای رسمی است که در شبکههای اجتماعی خشک به نظر میرسد، و کلیدواژهٔ ترجمهشده اغلب همان چیزی نیست که مردم جستوجو میکنند.
برای کسبوکار فارسیزبان یک دام دیگر هم هست: واژههای مشترک فارسی و عربی که معنایشان یکی نیست. «جریمه» در فارسی یعنی پول جزا، اما «جريمة» در عربی یعنی جنایت و جریمهٔ نقدی در عربی «غرامة» است؛ «تبلیغات» ما هم در عربی «إعلانات» است. مشکل عمیقتر، یعنی اینکه متن ترجمهشده به سؤالهای زبان مبدأ جواب میدهد، در عربیاول، نه عربیهم بررسی شده است.
Google ترجمه را ممنوع نکرده، اما سیاستهای اسپم جستوجوی Google در میان نمونههای «سوءاستفاده از محتوای انبوه» (scaled content abuse)، ساختن صفحههای فراوان از محتوایی را که از جای دیگر برداشته شده، با تبدیلهای خودکاری مثل مترادفگذاری یا ترجمه، ذکر میکند؛ وقتی این صفحهها ارزش چندانی برای کاربر ندارند.
برای سفارش متن دوزبانه:
- یک بریف بنویسید، به هر زبانی که تیمتان با آن فکر میکند؛ فارسی هم کاملاً درست است.
- بریف را همزمان به یک نویسندهٔ بومی برای هر زبان بدهید، نه به مترجمی که بعد از تمامشدن متن انگلیسی کار را شروع کند.
- لحن هر کانال را مشخص کنید: فصحی، لهجهٔ خلیجی کدام کشور، یا انگلیسی.
- واژهنامهای داشته باشید شامل نام برند به خط عربی، نام محصولات و نام حقوقی شرکت همانطور که ثبت شده، و نسخهٔ طراحیشدهٔ صفحه یا ویدیو را بازبینی کنید، نه فایل متن.
آیا مردم به عربی و انگلیسی یکجور جستوجو میکنند؟
نه. عبارتهای جستوجوی عربی و فارسی ترجمهٔ عبارتهای انگلیسی نیستند، پس هر نسخهٔ زبانی تحقیق کلیدواژهٔ خودش را میخواهد. ما در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶ پیشنهادهای تکمیل خودکار Google را در امارات بررسی کردیم و تفاوت در دو موضوعی که در همین سایت به آنها پرداختهایم روشن بود:
| موضوع | پیشنهادهای انگلیسی | پیشنهادهای عربی یا فارسی |
|---|---|---|
| مجوز تبلیغات امارات | advertiser permit uae، cost، deadline | تصريح معلن للشركات، تصريح معلن للافراد، تصريح معلن دبي |
| قیمت سایت | website cost dubai، website price dubai | قیمت طراحی سایت در دبی |
جستوجوگر انگلیسی نام کشور را اضافه میکند و از هزینه و مهلت میپرسد. جستوجوگر عربی نام امارت را میآورد، میپرسد مجوز برای شرکت است یا فرد، و همزه را نمینویسد: «للافراد»، نه «للأفراد». جستوجوگر فارسی هم بهجای سه کلمهٔ انگلیسی یک عبارت کامل با حرف اضافه مینویسد. در صفحه عربیِ درست بنویسید، اما کلیدواژه را همانطور که مردم تایپ میکنند پیدا کنید.
Google هم سازوکار خودش را در راهنمای مدیریت سایتهای چندزبانه توضیح داده است:
- جستوجوی Google میکوشد صفحههایی پیدا کند که با زبان جستوجوگر همخواناند، و زبان صفحه را از محتوای قابل مشاهدهٔ آن تشخیص میدهد، نه از ویژگیهای کد یا نشانی URL.
- Google برای هر نسخهٔ زبانی نشانی URL جداگانه، یک زبان در هر صفحه، پرهیز از ترجمههای کنار هم و پرهیز از هدایت خودکار کاربر بر اساس زبانی که گمان میرود دارد را توصیه میکند.
- برچسبهای hreflang نسخهها را به هم وصل میکنند و هر نسخه باید خودش و همهٔ نسخههای دیگر را فهرست کند (راهنمای Google دربارهٔ نسخههای محلی صفحه).
سایتهای عربی اصلاً کماند. W3Techs، که زبان محتوای سایتها را میسنجد نه جستوجوها را، تا ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶ عربی را در ۰٫۶٪ از سایتهایی که زبانشان را میشناسد یافته است، فارسی را در ۱٫۰٪ و انگلیسی را در ۴۹٫۵٪ (آمار W3Techs از زبان محتوای سایتها). اثر این شکاف بر پاسخ دستیارهای هوش مصنوعی در چطور ChatGPT کسبوکار شما را در امارات معرفی کند؟ آمده است، و هزینهٔ افزودن نسخهٔ عربی به سایت در هزینه طراحی سایت در دبی در سال ۲۰۲۶ چقدر است؟.
کسبوکاری که به فارسی اداره میشود چطور به مشتری عربزبان و انگلیسیزبان برسد؟
بریف را به فارسی بنویسید، اما متنی را که مشتری میبیند نویسندهٔ بومی عربی و انگلیسی بنویسد، و کسی که به پیام مشتری جواب میدهد به زبان او مسلط باشد. سفارشهایی که کسبوکارهای فارسیزبان دبی منتشر میکنند همین مسیر را نشان میدهند: ترجمهٔ متن فارسی به عربی همراه با فایل صوتی برای تمرین تلفظ، گویندهٔ مرد عرب برای ویدیوهای محصول در امارات و عربستان، و صفحهٔ فرود عربی برای یک کلینیک زیبایی در امارات، عمان و قطر که چیدمان عربی بینقص و دکمهٔ WhatsApp میخواست. در بررسی ما، پرتکرارترین سفارش این کسبوکارها سایت دوزبانهٔ عربی و انگلیسی بود.
چند عادت کار را درست پیش میبرد:
- عربیِ خود مدیر را، اگر زبان مادریاش نیست، منتشر نکنید؛ صرفهجویی در هزینهٔ نویسنده به اعتمادی که عربی ضعیف از بین میبرد نمیارزد.
- ملاک انتخاب نویسنده قیمت نیست؛ پیشنهادی که به تومان و از بیرون امارات میرسد ممکن است ارزان باشد، اما پیش از سفارش نمونهٔ کار را به یک خوانندهٔ خلیجی نشان دهید.
- برای صفحهای که همزمان برای چند کشور خلیج است، مثل همان کلینیک در امارات، عمان و قطر، فصحی ساده یا خلیجی سبک امنتر از لهجهٔ یک کشور است.
- کلیدواژههای عربی و انگلیسی را از دادههای جستوجو انتخاب کنید، نه از توصیف مدیر از کسبوکارش.
- اگر مدیر قرار است جلوی دوربین عربی حرف بزند، فایل صوتی متن را با صدای یک گویندهٔ بومی بگیرید تا تلفظ را تمرین کند.
کمپین فارسی هم جای خودش را دارد: وقتی بخش واقعی از مشتریان فارسیزباناند و کسی در تیم میتواند به فارسی جواب بدهد، بهویژه جایی که اعتماد تصمیم خرید را میسازد، مثل کلینیک، املاک و مدرسه، یا فروش در WhatsApp انجام میشود. فارسی در فهرست رسمی زبانهای پرکاربرد امارات هست، اما دولت شمار گویشورانش را منتشر نمیکند؛ پس با بودجهٔ کم آزمایش کنید. کمپین فارسی وقتی شکست میخورد که آگهی فارسی به صفحهای فقط انگلیسی و تیمی برسد که نمیتواند به فارسی جواب بدهد.
پیش از انتشار متن عربی چه چیزهایی را بررسی کنیم؟
از یک خوانندهٔ عربزبان اهل کشور هدف بخواهید صفحه، طرح یا ویدیوی نهایی را بازبینی کند، نه فایل متن را؛ بیشتر خطاها فقط بعد از طراحی دیده میشوند.
- جهت: نام برندهای لاتین، قیمتها، شمارهتلفنها و درصدها داخل سطر عربی به ترتیب درست نمایش داده شوند.
- حروف: حروف عربی به هم بچسبند، نه اینکه جدا و بریده دیده شوند.
- «ی» و «ک»: متنی که با صفحهکلید فارسی تایپ شده «ی» و «ک» فارسی دارد؛ «في» با «ی» فارسی به شکل «فی» درمیآید که برای خوانندهٔ عرب غلط به نظر میرسد. در متن عربی باید «ي» و «ك» عربی باشد.
- ارقام: در کل متن یک نظام، یا ارقام لاتین (15,000) یا ارقام عربی (١٥٬٠٠٠)؛ ارقام فارسی «۴»، «۵» و «۶» شکلشان با «٤»، «٥» و «٦» عربی فرق دارد.
- نشانهگذاری: ویرگول «،»، نقطهویرگول «؛» و علامت سؤال «؟» به شکل عربی، نه لاتین.
- مذکر و مؤنث: هر دعوت به اقدام، مخاطب مورد نظر را خطاب کند و تا آخر همان صیغه را حفظ کند.
- لهجه: در هر محتوا یک لحن، به لهجهٔ کشوری که محتوا در آن منتشر میشود.
- نامها: نام برند و نام حقوقی شرکت همهجا یکسان نوشته شود.
روش ما در 4AI: هر زبان را نویسندهٔ بومی همان زبان از روی یک بریف مشترک مینویسد؛ عربی را نویسندگان عرب به فصحی و خلیجی و فارسی را نویسندگان فارسیزبان، و هیچکدام از متن انگلیسی گرفته نمیشود. نگارش بومی به انگلیسی، عربی و فارسی از ماهانه ۳٬۵۰۰ درهم شروع میشود، و صدا و موسیقی، شامل انتخاب گوینده و کارگردانی جلسهٔ ضبط از ۴٬۰۰۰ درهم برای هر پروژه؛ هر دو قیمت بدون مالیات بر ارزش افزوده است. ما خودمان نگارش بومی میفروشیم، پس نظرمان را دربارهٔ ترجمه با این آگاهی بسنجید.
پرسشهای پرتکرار
تبلیغات کسبوکارم در امارات به عربی باشد یا انگلیسی؟
هر دو، هر جا که بتوانید بر اساس زبان هدفگیری کنید، و بگذارید نتیجهٔ هر زبان تقسیم بودجه را تعیین کند. در جستوجوی Google آگهیهای عربی و انگلیسی را جدا بنویسید، چون از سپتامبر ۲۰۲۶ آگهیهای جستوجو بر اساس زبانی که به آن نوشته شدهاند تطبیق داده میشوند. در شبکههای اجتماعی برای هر مخاطب نسخهٔ بومی جداگانه بسازید، نه یک آگهی دوزبانه، و برای کمپینهای مخصوص امارات لهجهٔ خلیجی را امتحان کنید.
میتوانم متن فارسیام را با ابزار ترجمه به عربی برگردانم؟
برای فهم مضمون بله، برای انتشار به نام برندتان نه. ابزار ترجمه معمولاً فصحای رسمی تحویل میدهد، مذکر یا مؤنث را تصادفی انتخاب میکند و در دام واژههای مشترکی مثل «جریمه» و «جريمة» میافتد که در دو زبان معنای متفاوت دارند. Google ترجمه را ممنوع نکرده، اما ساختن انبوه صفحه از محتوای برداشتهشده با ترجمهٔ خودکار و بدون ارزش افزوده را سوءاستفاده از محتوای انبوه میداند. خروجی ابزار را فقط پیشنویسی برای نویسندهٔ بومی بدانید.
آیا تبلیغ به فارسی در دبی ارزش دارد؟
وقتی بخش واقعی از مشتریانتان فارسیزباناند و کسی در تیم میتواند به فارسی جواب بدهد، بله؛ بهعنوان یک جملهٔ نمادین در کمپینی که برای همه ساخته شده، نه. دولت امارات فارسی را در فهرست زبانهای پرکاربرد کشور آورده، اما شمار گویشورانش را منتشر نمیکند. یک کمپین کوچک و جداگانهٔ فارسی با صفحهٔ فرود فارسی راه بیندازید و پیش از افزایش بودجه، شمار درخواستها را به تفکیک زبان مقایسه کنید.
روی کلیدواژهٔ عربی کار کنم یا انگلیسی؟
معمولاً روی هر دو، هر کدام در صفحهٔ خودش، نه یکی بهجای دیگری. کلیدواژهٔ عربی را از ترجمهٔ کلیدواژهٔ انگلیسی نسازید: پیشنهادهای Google در امارات نشان میدهد عربزبانها نام امارت را میآورند، دربارهٔ شرکت یا فرد میپرسند و همزه را نمینویسند. اگر مشتریانتان بیشتر شرکتهای بینالمللیاند، انگلیسی را جلو بیندازید و اگر مصرفکنندهٔ محلیاند، عربی را. هر تصمیم را با گزارش عبارتهای جستوجو و درخواستهای واقعی بسنجید.
آیا برای دیدهشدن در جستوجوی امارات به سایت عربی نیاز دارم؟
برای جستوجوهای انگلیسی نه، اما برای رقابت در جستوجوهایی که به عربی تایپ میشوند صفحهٔ عربی لازم است، چون Google میکوشد صفحهها را با زبان جستوجوگر تطبیق دهد و زبان صفحه را از محتوای قابل مشاهده تشخیص میدهد. کسبوکارهای تجارت الکترونیک ثبتشده در امارات هم باید اطلاعات کالا، پرداخت و ضمانت را به عربی ارائه کنند. اگر به عربزبانها میفروشید، ترجمهٔ ارزان از نبودنش بدتر است؛ برای هر زبان نشانی URL جدا بسازید و با hreflang به هم وصل کنید.