پاسخ کوتاه: فروشگاه اینترنتی در امارات باید مجوز تجاری و نشانی‌اش را منتشر کند، هر قیمت را همراه با هزینهٔ ارسال و کارمزد پرداخت پیش از نهایی شدن سفارش نشان دهد، فاکتور تفصیلی صادر کند، کانال شکایت دائمی با سازوکار پیگیری داشته باشد و در مواردی که قانون برشمرده مرجوعی را بپذیرد. این تکالیف را فرمان قانونی فدرال شمارهٔ ۱۴ سال ۲۰۲۳ تعیین کرده و مصوبهٔ شمارهٔ ۲۰۰ هیئت وزیران (۲۰۲۵)، نافذ از ۱۳ دسامبر ۲۰۲۵، برای هر تخلف قیمت گذاشته است: از ۵۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ درهم، تقریباً همیشه پس از اخطار کتبی و ۱۵ روز مهلت اصلاح، و هرچه در پله‌ها بالاتر بروید تعطیلی ۲۰، ۳۰، ۴۰ تا ۹۰ روزه، و در بالاترین پله تعطیلی دائم.
این راهنما برای هر کسی است که به مشتری اماراتی می‌فروشد؛ از سایت، از اپلیکیشن، از یک آگهی در مارکت‌پلیس یا از یک حساب اینستاگرام: صاحب فروشگاه، مدیر بازاریابی که سفارش ساخت سایت را میدهد و توسعه‌دهنده‌ای که صفحهٔ پرداخت را می‌سازد. آنچه در ادامه می‌آید دربارهٔ قوانین امارات است، نه قوانین ایران یا کشور دیگری، و وضعیت را تا اکتبر ۲۰۲۶ نشان میدهد. تکالیف از سپتامبر ۲۰۲۳ نافذ بوده‌اند، اما فهرست جریمه‌ها تازه در دسامبر ۲۰۲۵ آمد و به همین دلیل بیشتر فروشگاه‌های اماراتی هنوز با آن سنجیده نشده‌اند.
اگر از منطقهٔ آزاد، از اینستاگرام یا از خارج امارات می‌فروشم، شامل من می‌شود؟
به احتمال زیاد بله. مادهٔ ۲ از فرمان قانونی فدرال شمارهٔ ۱۴ سال ۲۰۲۳ دربارهٔ تجارت از طریق ابزارهای فناوری نوین، که از ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۳ اجرا می‌شود، بر هر کسی اعمال می‌شود که فعالیت تجاری را از طریق ابزارهای فناوری نوین «در داخل کشور یا از بیرون آن» انجام میدهد، و همچنین بر خدمات لجستیک و درگاه‌های پرداخت دیجیتالِ پیوسته به آن. پس ارسال کالا به امارات از انباری در کشوری دیگر هم در دامنهٔ قانون است.
تعریف مادهٔ ۱ سایت‌ها، پلتفرم‌ها و اپلیکیشن‌های هوشمند را در بر می‌گیرد و تجارت الکترونیک، تجارت دیجیتال و فروش در شبکههای اجتماعی را کنار هم می‌آورد. فروشگاهی که سفارش را در دایرکت اینستاگرام می‌گیرد دقیقاً به همان اندازه «تاجر دیجیتال» است که یک فروشگاه Shopify.
مناطق آزاد در دو حالت مشمول‌اند که مادهٔ ۲ بند ۱ قسمت ج برشمرده است: وقتی کالا یا خدمت بیرون از محدودهٔ جغرافیایی منطقهٔ آزاد عرضه یا فروخته می‌شود، و وقتی آن منطقهٔ آزاد قانون اختصاصی خودش را برای تجارت از طریق ابزارهای فناوری نوین ندارد. مناطق آزاد مالی با همین دو سنجه مشمول‌اند. خریدهای دولتی، پلتفرم‌های غیرتجاری و پول و نهادهای تحت نظارت بانک مرکزی به کلی بیرون از این قانون‌اند.
مجوز بحث جداگانه‌ای است. صفحهٔ تجارت الکترونیک در درگاه رسمی دولت، به‌روزشده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶، میگوید فروشنده در سرزمین اصلی به مجوز تجاری شامل فعالیت تجارت الکترونیک از ادارهٔ توسعهٔ اقتصادی امارت خودش نیاز دارد، هر مجوز تجارت الکترونیک به تأیید سازمان تنظیم مقررات ارتباطات و دولت دیجیتال هم نیاز دارد، و شرکت مستقر در منطقهٔ آزاد که مستقیم در سرزمین اصلی می‌فروشد ممکن است به توزیع‌کنندهٔ محلی یا تأییدهای بیشتر نیاز داشته باشد.
هر صفحهٔ محصول و صفحهٔ پرداخت باید چه چیزی نشان دهد؟
دو مجموعه قانون هم‌زمان اعمال میشوند و هر کدام چیز متفاوتی می‌خواهند.
مادهٔ ۵ بند ۵ فرمان قانونی، تاجر را مکلف میکند شرایط و ضوابط و جزئیات مراحل مختلف فروش را تعیین کند، از جمله «قیمت کالاها و خدمات و کارمزد و بهای خدمات لجستیک و خدمات پرداخت دیجیتال»، و همهٔ آن را روی سایت یا اپلیکیشن در دسترس عموم بگذارد. مادهٔ ۶ بند ۱ حق متناظر را به مشتری میدهد: تحویل مطابق مشخصات اعلام‌شده و بر پایهٔ زمان، ارزش و هزینهٔ لجستیکی که در قرارداد دیجیتال یا شرایط اعلام‌شده آمده است. مادهٔ ۵ بند ۷ روش‌های گمراه‌کننده و دادهٔ نادرست را ممنوع میکند.
مادهٔ ۶ بند ۹ همان بندی است که بیشتر فروشگاه‌های اماراتی در آن می‌افتند: مجوز تاجر از مرجع ذی‌صلاح، نشانی او، شماره‌های تماس، جزئیات نشانی فیزیکی و سایتش باید در دسترس عموم باشد. یک فرم تماس و یک آدرس Gmail در پاورقی سایت کافی نیست.
بعد نوبت سمت حمایت از مصرفکننده است. مادهٔ ۴۰ از مصوبهٔ شمارهٔ ۶۶ هیئت وزیران (۲۰۲۳)، یعنی آیین‌نامهٔ اجرایی قانون حمایت از مصرفکننده که از ۱۴ اکتبر ۲۰۲۳ نافذ است، فهرست میکند که صفحهٔ کالا باید چه چیزی را روشن و خوانا نشان دهد: نام، نام تجاری، نشانی و علامت تجاری تولیدکننده و واردکننده؛ نام، نوع، ماهیت، اجزا و مقدار کالا؛ شرح تفصیلی اجزا و مشخصات به زبان اصلی به‌علاوهٔ عربی؛ کشور مبدأ پس از عبارت «Made in»؛ تاریخ تولید و مدت ماندگاری؛ خطرهای استفادهٔ نادرست؛ شرایط مرجوعی و تعویض؛ و شرایط نگهداری و انبارش و نحوهٔ استفاده. جدول جریمه‌های پیوست همان مصوبه برای نشان ندادن این اقلام ۱۰۰٬۰۰۰ درهم تعیین کرده، و بند ۳ همان ماده تأمین‌کننده را مسئول نقص کالایی می‌داند که شخص ثالث از بستر او می‌فروشد.
عربی یک تکلیف است نه یک ظرافت. مادهٔ ۲۶ از قانون فدرال شمارهٔ ۱۵ سال ۲۰۲۰ دربارهٔ حمایت از مصرفکننده میخواهد دادهها، آگهیها و قراردادهای مربوط به مصرفکننده به عربی باشد و زبانهای دیگر فقط در کنار آن بیایند. اینکه این تکلیف تا کجای متن بازاریابی شما پیش میرود موضوع راهنمای ما دربارهٔ عربی یا انگلیسی در بازاریابی امارات است.
چه فاکتوری از نظر قانون معتبر است؟
مادهٔ ۵ بند ۸ فرمان قانونی «فاکتور تفصیلی غیرکاغذی» میخواهد، و ردیف ۳ جدول پیوست مصوبهٔ شمارهٔ ۲۰۰ (۲۰۲۵) دامنه را به «عدم ارائهٔ فاکتور تفصیلی، چه کاغذی و چه غیرکاغذی» باز میکند. هیچ‌کدام از این دو متن نگفته «تفصیلی» یعنی چه. آیین‌نامهٔ حمایت از مصرفکننده گفته است.
مادهٔ ۶ بند ۱ مصوبهٔ شمارهٔ ۶۶ (۲۰۲۳) یازده قلم را برمی‌شمارد که هر فاکتور باید داشته باشد، بی‌آنکه بار اضافه‌ای به مشتری تحمیل شود: نام، نشانی و اطلاعات تماس تأمین‌کننده؛ تاریخ فاکتور؛ شرح کالا یا خدمت؛ واحد فروش و مقدار کالا یا تعداد واحدهای فروخته‌شده؛ وضعیت کالا اگر دست دوم است؛ قیمت کالا یا خدمت به پول محلی؛ مدت ضمانت؛ تاریخ تحویل کالا یا ارائهٔ خدمت؛ شمارهٔ سریال کالا و اجزای آن بر حسب ماهیت کالا؛ شمارهٔ ثبت تجاری؛ و شمارهٔ مالیاتی در صورت وجود. مادهٔ ۸ بند ۳ قانون شمارهٔ ۱۵ سال ۲۰۲۰ همین را کوتاه‌تر میگوید و بند ۴ آن می‌افزاید که فاکتور باید به عربی باشد و تأمین‌کننده می‌تواند هر زبان دیگری را کنارش بیاورد.
سنگین‌ترین جریمه‌های این راهنما همین‌جاست. جدول پیوست مصوبهٔ شمارهٔ ۶۶ (۲۰۲۳) برای ندادن چنین فاکتوری ۱۰۰٬۰۰۰ درهم و برای فاکتوری که به عربی صادر نشود ۱۰۰٬۰۰۰ درهم دیگر گذاشته است. مادهٔ ۲۹ قانون شمارهٔ ۱۵ سال ۲۰۲۰ دربارهٔ محتوای فاکتور فراتر میرود: تا دو سال حبس، جریمهٔ ۱۰٬۰۰۰ تا ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ درهم، یا هر دو، که در صورت تکرار دو برابر می‌شود. مادهٔ ۳۰ بند زبان عربی را پوشش میدهد: تا شش ماه حبس، جریمهٔ ۳٬۰۰۰ تا ۲۰۰٬۰۰۰ درهم، یا هر دو، که آن هم در صورت تکرار دو برابر می‌شود.
پلکان خودِ فرمان قانونی ملایم‌تر است: اخطار کتبی، بعد ۵۰۰ تا ۵٬۰۰۰ درهم، بعد ۵٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰ درهم، و بعد ۱۰٬۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ درهم با تعطیلی تا ۹۰ روز. محتوای فاکتور مالیاتی را هم قوانین مالیاتی تعیین می‌کنند و بیرون از همهٔ این‌هاست.
مشتری چه چیزی را پس میدهد و شما چه چیزی را رد می‌کنید؟
مادهٔ ۷ بند ۱ حق مرجوعی یا تعویض را در پنج حالت میدهد: کالا یا خدمت با قوانین جاری امارات مغایر باشد؛ معیوب، ناقص، آسیب‌دیده یا مغایر با توصیفی که تاجر داده بود برسد؛ تحویل چنان دیر شود که استفاده از آن ناممکن گردد؛ با قرارداد دیجیتال یا شرایط و ضوابط اعلام‌شده مغایر باشد؛ یا وزیر برای حالت دیگری تصمیم بگیرد.
مادهٔ ۷ بند ۲ حق بازگشت وجه را در چهار حالت ساقط میکند: مشتری کالا را استفاده کرده باشد، مگر آنکه استفاده فقط برای احراز نبود عیب بوده باشد؛ مهلت تعیین‌شده یا متداول در قوانین مربوط گذشته باشد؛ کالا خوراکی یا مصرفی‌ای باشد که ظرف مدتی کوتاه و حداکثر سه هفته منقضی می‌شود، یا کالایی که وزیر فهرست کرده؛ یا کتاب، فیلم و برنامهای باشد که فقط یک بار قابل استفاده، تماشا یا شنیدن است.
دو نتیجهٔ عملی دارد. نخست اینکه در این فرمان قانونی مهلت انصراف عمومی وجود ندارد: پشیمانی از خرید جزو آن پنج حالت نیست و تنها مهلتی که ذکر شده «مدت تعیین‌شده یا متداول در قوانین مربوط» است، یعنی عملاً همان مهلتی که خودتان اعلام می‌کنید. دوم اینکه صفحهٔ مرجوعی باید آن مهلت و استثناها را از پیش نوشته باشد، چون ردی که هرگز اعلام نکرده‌اید ردی است مغایر با شرایط اعلامیِ خودتان.
مادهٔ ۸ در جهت مقابل، مصرفکننده را مکلف میکند از حق مرجوعی سوءاستفاده نکند. این یک دفاع است نه یک سیاست فروش. «ایجاد مانع یا تعطیل کردن حق مرجوعی یا تعویض» ردیف ۶ جدول جریمه‌هاست و در مرتبهٔ چهارم به ۱۰٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ درهم به‌علاوهٔ ۲۰ روز تعطیلی می‌رسد.
چه مسیری برای شکایت باید فراهم کنید؟
مسیری دائمی، با آدم پاسخگو، و با شماره‌ای که مشتری بتواند پیگیری کند. مادهٔ ۶ بند ۷ میخواهد شماره تلفن‌ها و راه‌های ارتباطی برای شکایت «به‌طور دائم و بدون وقفه همراه با کارکنان واجد شرایط» در دسترس باشد، سازوکاری برای پیگیری شکایت‌ها تعیین شود، نشانی روشنی اعلام گردد و همهٔ این‌ها به‌صورت دوره‌ای و به‌سادگی قابل دسترس به‌روز شود. مادهٔ ۶ بند ۶ حق شکایت مشتری دربارهٔ خرید یا هر یک از طرف‌های آن است و مادهٔ ۶ بند ۸ شماره‌های تماس با خود تاجر را میخواهد.
این عبارت را با دقت بخوانید، چون زیاد اشتباه نقل می‌شود: سازوکار پیگیری که قانون میخواهد برای شکایت است، نه برای سفارش. پیگیری سفارش خدمت خوبی است؛ پیگیری شکایت تکلیف قانونی است.
مادهٔ ۶ بند ۵ چیزی اضافه میکند که کمتر فروشگاهی در امارات ساخته است: جعبهٔ امتیازدهی که شفاف و در دسترس همه باشد و بگذارد مشتری تجربه‌اش را از تاجر، کالا، خدمات، درگاه پرداخت دیجیتال و خدمات لجستیک امتیاز بدهد.
اینکه مشتری بعد از شما کجا میرود انتخاب شما نیست. وزارت اقتصاد و گردشگری خدمت رسیدگی به شکایت مصرفکننده را روی شمارهٔ ۸۰۰۱۲۲۲ و از طریق اپلیکیشنش اداره میکند، مشخصات طرف شکایت، خلاصهٔ شکایت و مستنداتی مثل فاکتور خرید را میخواهد و میانگین ۸ روز کاری اعلام کرده است. شکایت‌ها را از همهٔ امارات‌ها می‌پذیرد جز ابوظبی، دبی و عجمان که ادارهٔ اقتصادی خود آن امارت رسیدگی میکند.
یک بند هم صفحه‌های شرایط کپی‌شده را گرفتار میکند: بر پایهٔ مادهٔ ۹ بند ۲ قسمت ب، قرارداد دیجیتالی که ارزشش کمتر از ۵۰٬۰۰۰ درهم باشد نمی‌تواند شرط ارجاع اختلاف به داوری داشته باشد. پس شرط داوریِ برداشته‌شده از یک قالب خارجی برای بیشتر آنچه میفروشید باطل است.
جریمه‌ها چقدر است و اخطار و اعتراض چطور کار میکند؟
فهرست قیمت‌ها مصوبهٔ شمارهٔ ۲۰۰ هیئت وزیران (۲۰۲۵) است که در ۲۷ نوامبر ۲۰۲۵ صادر شد، در روزنامهٔ رسمی شمارهٔ ۸۱۳ به تاریخ ۱۲ دسامبر ۲۰۲۵ منتشر شد و از ۱۳ دسامبر ۲۰۲۵ اجرا می‌شود. برخی تحلیل‌های دفاتر حقوقی تاریخ ۲۸ نوامبر ۲۰۲۵ را نوشته‌اند، اما متن امضاشده روی درگاه قوانین فدرال ۲۷ نوامبر را نشان میدهد. این مصوبه ۱۱ نوع تخلف را فهرست کرده که هر کدام چهار پله دارد.
ده مورد از یازده مورد با اخطار کتبی شروع می‌شود که حداکثر ۱۵ روز از تاریخ ارسال اخطار به تاجر مهلت اصلاح میدهد. فقط یکی مستقیم با جریمه شروع می‌شود و آن ردیف مربوط به فراهم نکردن محیط فنی امن برای احراز هویت دیجیتال و احراز صلاحیت طرف‌های قرارداد است. تخلف‌هایی که بیشتر به کار صاحب یک فروشگاه می‌آید در جدول زیر آمده و همهٔ ارقام به درهم است.
| تخلف | بار اول | بار دوم | بار سوم | بار چهارم |
|---|---|---|---|---|
| محیط احراز هویت یا قرارداد ناامن | ۲٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰ | ۱۰٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ | ۲۰٬۰۰۰ تا ۴۰٬۰۰۰ و ۲۰ روز تعطیلی | ۴۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ و تعطیلی دائم |
| شرایط، زمان، ارزش یا هزینهٔ ارسالِ مغایر با اعلام | اخطار ۱۵ روزه | ۱٬۰۰۰ تا ۵٬۰۰۰ | ۵٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ و ۲۰ روز تعطیلی | ۲۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ و ۴۰ روز تعطیلی |
| ندادن فاکتور تفصیلی | اخطار ۱۵ روزه | ۵۰۰ تا ۵٬۰۰۰ | ۵٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰ | ۱۰٬۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ و تا ۹۰ روز تعطیلی |
| مانع‌تراشی برای مرجوعی یا تعویض | اخطار ۱۵ روزه | ۵۰۰ تا ۵٬۰۰۰ | ۵٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰ و ۲۰ روز تعطیلی | ۱۰٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ و ۲۰ روز تعطیلی |
| نداشتن سازوکار رسیدگی به شکایت | اخطار ۱۵ روزه | ۲٬۰۰۰ تا ۵٬۰۰۰ | ۵٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰ | ۱۰٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ و ۲۰ روز تعطیلی |
| کارمزد پرداخت دیجیتال اعلام‌نشده | اخطار ۱۵ روزه | ۵۰۰ تا ۵٬۰۰۰ | ۵٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰ | ۱۰٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ و ۲۰ روز تعطیلی |
| هزینهٔ لجستیک اعلام‌نشده | اخطار ۱۵ روزه | ۵۰۰ تا ۲٬۰۰۰ | ۲٬۰۰۰ تا ۵٬۰۰۰ | ۵٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰ |
هر رقم این جدول از ردیف‌های ۱ تا ۷ جدول پیوست مصوبهٔ شمارهٔ ۲۰۰ (۲۰۲۵) خوانده شده، همان‌طور که درگاه قوانین فدرال آن را به انگلیسی منتشر کرده است. متن عربی امضاشده را وزارت اقتصاد و گردشگری روی صفحهٔ قوانین حمایت از مصرفکننده میگذارد، به شکل اسکن و بدون متن قابل کپی. خود درگاه هشدار داده که ترجمهٔ انگلیسی رسمی نیست و در صورت اختلاف متن عربی معتبر است، پس جلوی نهاد ناظر به عربی استناد کنید.
سه جزئیات، کارکرد این پلکان را عوض میکند. بر پایهٔ مادهٔ ۳ بند ۳، وزارت می‌تواند در تخلف‌های شدید از پلکان بگذرد و مستقیم جزای شدیدتر را اعمال کند. بر پایهٔ مادهٔ ۳ بند ۴، ادامهٔ تخلف پس از پایان مهلت اخطار یا پس از سررسید پرداخت جریمه، تخلف تازه‌ای است که جزای تازه‌ای دارد؛ و فروشگاه از همین راه در یک فصل از پلهٔ دوم به پلهٔ چهارم می‌رسد. بر پایهٔ مادهٔ ۳ بند ۵، هر جا مرجع ذی‌صلاح امارتِ شما نظارت را بر عهده بگیرد، همان مرجع جزا را تعیین میکند و درآمد جریمه هم به او می‌رسد.
مسیر اعتراض تنگ است. وزارت ظرف ۱۵ روز از صدور، شما را از تصمیم جزایی مطلع میکند (مادهٔ ۴ بند ۱). از تاریخ همان ابلاغ ۳۰ روز فرصت دارید تظلمی مستدل همراه با همهٔ مستندات بدهید و بعد از آن هیچ تظلمی پذیرفته نمی‌شود (مادهٔ ۴ بند ۲). ظرف ۳۰ روز دربارهٔ آن تصمیم گرفته می‌شود و سکوت در پایان این مدت به معنای رد تظلم است (مادهٔ ۴ بند ۳)، و تصمیم صادرشده قطعی است (مادهٔ ۴ بند ۴). جریمه‌ها هم ۳۰ روز پس از ابلاغ سررسید میشوند (مادهٔ ۳ بند ۶).
مادهٔ ۲ بند ۳ هم افعالی را که پیشتر در پیوست جزاهای آیین‌نامهٔ اجرایی حمایت از مصرفکننده آمده از دامنهٔ این مصوبه بیرون میگذارد، یعنی دو جدول قرار است زمین را میان خود تقسیم کنند نه روی هم بنشینند. اما مادهٔ ۲ بند ۲ مجازات‌های مقرر در هر قانون دیگر را سر جایش نگه می‌دارد و تکلیف فاکتور در هر دو پیوست آمده، پس پیش از آنکه فرض کنید فقط پلکان ملایم‌تر به شما می‌رسد، مشورت بگیرید. در هر حال شما دو جدول جریمه را می‌خوانید نه یکی، و جدول دیگر برای یک نقص در صفحهٔ محصول تا ۱۰۰٬۰۰۰ درهم میرود.
سایت شما به چه صفحه‌هایی نیاز دارد و پرداخت باید چه کاری را بس کند؟
این‌ها را پیش از روشن کردن تبلیغات بسازید. یک صفحهٔ حقوقی با شمارهٔ مجوز، مرجع صادرکننده، نشانی فیزیکی کامل و یک شمارهٔ تلفن فعال، همان‌طور که مادهٔ ۶ بند ۹ میخواهد. شرایط و ضوابطی که همهٔ مراحل سفارش را توصیف کند و قیمت‌ها، هزینهٔ ارسال و کارمزد پرداخت را کامل نام ببرد، بر پایهٔ مادهٔ ۵ بند ۵. صفحهٔ مرجوعی که مهلت شما و پنج حالت و چهار استثنا را بنویسد. صفحهٔ شکایت با شماره تلفن، نشانی و شماره‌ای که مشتری بتواند به آن ارجاع دهد. ابزار امتیازدهی بر پایهٔ مادهٔ ۶ بند ۵. صفحه‌های محصول با اقلام مادهٔ ۴۰. و بر پایهٔ مادهٔ ۵ بند ۱۰، یک برنامهٔ مکتوب تداوم کسب‌وکار که سندی عملیاتی است نه یک صفحهٔ سایت.
بعد نوبت کم کردن است. صفحهٔ پرداخت شما باید افزودن هر هزینهٔ لجستیک یا کارمزد پرداختی را که در قرارداد دیجیتال یا شرایط اعلام نشده بس کند؛ چیزی که مادهٔ ۱۴ بند ۳ و مادهٔ ۱۵ بند ۳ صریحاً ممنوع کرده‌اند و جدول هم جداگانه جریمه‌اش میکند. کارمزد کارت از این هم فراتر میرود: مادهٔ ۵ بند ۳ مصوبهٔ شمارهٔ ۶۶ (۲۰۲۳) تأمین‌کننده را مکلف میکند هنگام استفاده از کارت اعتباری هیچ مبلغی به ارزش کالا نیفزاید، چه اعلام شده باشد چه نشده. باید نمایش جمع کلی را که فقط در آخرین گام درست می‌شود بس کند. باید پیش از گرفتن پول، هویت و صلاحیت و ایجاب و قبول را احراز کند، چون این تنها ردیفی است که مرحلهٔ اخطار ندارد. و باید شرط داوری را از سفارش‌های زیر ۵۰٬۰۰۰ درهم بردارد.
هیچ‌کدام از این‌ها اگر بار اول درست ساخته شود گران نیست، و همه‌شان اگر بعداً اضافه شوند گران‌اند. ببینید چه چیزی بودجهٔ ساخت را شکل میدهد در هزینهٔ ساخت وب‌سایت در دبی، و ببینید تیم طراحی وب ما چه چیزی را در ساخت یک فروشگاه اینترنتی میگذارد. آژانسی که برای شما فروشگاه قیمت میدهد و هیچ‌یک از موارد بالا را نام نمی‌برد، نکتهٔ مفیدی دربارهٔ خودش میگوید وقتی در حال انتخاب آژانس بازاریابی در دبی هستید.
این متن اطلاعات عمومی است، نه مشاورهٔ حقوقی. قوانین و راهنماهای رسمی تغییر می‌کنند، پس پیش از هر اقدامی متن‌های پیوندشده را بخوانید، یا یک مشاوره رزرو کنید تا مسیر پرداختتان را با نگاه دوم ببینیم.
پرسش‌های پرتکرار
برای فروش در اینستاگرام به مجوز اماراتی نیاز دارم؟
اگر به مشتری داخل امارات میفروشید بله. تعریف تجارت از طریق ابزارهای فناوری نوین، فروش در شبکههای اجتماعی را کنار سایت و اپلیکیشن میگذارد، پس فروشگاه اینستاگرامی همان تکالیف فروشگاه Shopify را دارد. درگاه رسمی میگوید فروشنده در سرزمین اصلی به مجوز تجاری شامل فعالیت تجارت الکترونیک از ادارهٔ توسعهٔ اقتصادی امارت خودش و به تأیید نهاد تنظیم مقررات ارتباطات نیاز دارد.
قانون امارات به خریدار اینترنتی ۱۴ روز مهلت انصراف میدهد؟
در این فرمان قانونی نه. مادهٔ ۷ پنج حالت برای مرجوعی یا تعویض برشمرده و پشیمانی از خرید میان آن‌ها نیست. تنها مهلتی که ذکر شده «مدت تعیین‌شده یا متداول در قوانین مربوط» است، یعنی عملاً همان مهلتی که خودتان اعلام می‌کنید. مهلتی اعلام کنید، استثناها را کنارش بنویسید و به آن پایبند بمانید.
میتوانم مرجوعی کالای تخفیفخورده یا کالای بازشده را رد کنم؟
بازشده را غالباً بله، تخفیفخورده را معمولاً نه. مادهٔ ۷ بند ۲ حق بازگشت وجه را وقتی مشتری کالا را استفاده کرده ساقط میکند، مگر آنکه استفاده فقط برای احراز نبود عیب بوده باشد، و همچنین برای خوراکیهایی که ظرف سه هفته منقضی میشوند و برای کتاب و فیلم و برنامهای که یک بار بیشتر قابل استفاده نیست. تخفیفخورده بودن در آن فهرست نیست، پس جملهٔ «کالای تخفیفخورده مرجوعی ندارد» در این فرمان قانونی پشتوانهای ندارد.
شرکت من در یک منطقهٔ آزاد است؛ چیزی از این قانون به من می‌رسد؟
در همان دو حالتی که مادهٔ ۲ بند ۱ قسمت ج نام برده: وقتی بیرون از محدودهٔ جغرافیایی منطقهٔ آزادتان عرضه یا فروش می‌کنید، که تقریباً هر تحویل به نشانی در سرزمین اصلی را در بر می‌گیرد، و وقتی منطقهٔ آزادتان قانون اختصاصی خودش را برای تجارت از طریق ابزارهای فناوری نوین ندارد. از مرجع منطقهٔ آزادتان بپرسید کدام حالت بر مجوز شما منطبق است.
فروشگاه اینترنتی من باید عربی باشد؟
بخشهایی که مصرفکننده میبیند بله. مادهٔ ۲۶ قانون حمایت از مصرفکننده میخواهد دادهها، آگهیها و قراردادهای مربوط به مصرفکننده به عربی باشد و زبانهای دیگر در کنار آن بیایند، و مادهٔ ۲۵ بند ۱ از تأمینکنندهٔ تجارت الکترونیک اطلاعات کافی به عربی دربارهٔ محصول و شرایط قرارداد و پرداخت و ضمانت میخواهد. راهنمای ما دربارهٔ عربی یا انگلیسی در بازاریابی امارات نشان میدهد این تکلیف تا کجای متن کمپین پیش میرود.