هویت بصری در دبی چقدر هزینه دارد و مالک چه چیزی می‌شوید؟

پاسخ کوتاه: هویت بصری در دبی نزد یک فریلنسر ۲٬۰۰۰ تا ۱۸٬۰۰۰ درهم، نزد یک استودیوی کوچک ۱۵٬۰۰۰ تا ۱۵۰٬۰۰۰ درهم و نزد یک آژانس کامل ۵۰٬۰۰۰ تا ۳۵۰٬۰۰۰ درهم هزینه دارد، همه بدون ۵٪ مالیات بر ارزش افزوده. بر پایهٔ قانون حق مؤلف امارات، اثری که برای شما ساخته شود مال شماست مگر خلافش را کتبی پذیرفته باشید، اما طراح مالک هر حق مالی می‌ماند که صریح واگذار نشده، و حقوق معنوی‌اش همیشگی است. ثبت علامت تجاری ۶٬۵۰۰ درهم هزینهٔ دولتی برای هر طبقه دارد.

این مطلب برای بنیان‌گذاران، صاحبان کسب‌وکارهای کوچک و متوسط و مدیران بازاریابی در امارات است که چند پیشنهاد قیمت برای هویت بصری گرفته‌اند و هیچ‌کدام با دیگری هم‌خوانی ندارد. تا ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶، تقریباً هر پاسخی که در این بازار منتشر شده یک صفحهٔ فروش آژانس است: یک بازهٔ قیمت، و بعد سکوت دربارهٔ دو پرسشی که تعیین می‌کند پول درست خرج شده یا نه، یعنی روز تحویل چه چیزی به شما منتقل می‌شود و محافظت از آن چقدر هزینه دارد. هر رقم دولتی این مطلب در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶ از صفحات خدمات خود وزارت اقتصاد و گردشگری امارات خوانده شده است.

هویت بصری چه چیزهایی دارد و چه چیزی فقط یک لوگوست؟

لوگو یک طرح است. هویت بصری نظامی از قاعده‌هاست که به تیم شما اجازه می‌دهد کاری شبیه خودتان بسازد بی‌آنکه هر بار از طراح بپرسد. راهنمای Hikmah AI برای هزینهٔ برندینگ در دبی در ۲۰۲۶ فهرستی چهار لایه منتشر کرده که معیار خوبی برای سنجیدن هر پیشنهاد قیمت است.

• نشانه‌ها و فایل‌ها. لوگو در SVG و PNG و EPS و PDF، نسخه‌های تیره و روشن و تک‌رنگ و favicon، یک نسخهٔ عربی از لوگو، مقادیر رنگ در HEX و RGB و CMYK و Pantone، و نظام تایپوگرافی همراه با مجوز فونت‌ها.
• راهنمای استفاده. فضای آزاد پیرامون لوگو، کوچک‌ترین اندازهٔ مجاز، کاربردهای نادرست، قاعده‌های رنگ و حروف، و لحن نوشتار. استودیوی GLDS، یک استودیوی طراحی فرانسوی در دبی، ۲۰ تا ۴۰ صفحه برای یک هویت استاندارد و ۶۰ تا ۱۰۰ صفحه یا بیشتر برای یک نظام کامل منتشر می‌کند.
• کاربردها. کارت ویزیت، سرنامه، امضای ایمیل، قالب‌های شبکه‌های اجتماعی، و یک قالب ارائه.
• مالکیت. انتقال کامل حق مؤلف فایل‌های طراحی، تحویل فایل‌های منبع، و راهنمایی برای ثبت علامت.

لایهٔ چهارم همان لایه‌ای است که پیشنهادها مبهم رهایش می‌کنند، و تنها لایه‌ای است که بعدها نمی‌توانید با قیمتی معلوم بخریدش.

هزینهٔ هویت بصری در دبی در ۲۰۲۶ بر اساس دامنهٔ کار چقدر است؟

ردیف‌های فروشنده از راهنمای Hikmah AI به تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۲۶ است. راهنمای GLDS در آوریل ۲۰۲۶ همین بازار را به جای فروشنده بر پایهٔ دامنهٔ کار دسته‌بندی می‌کند: ۱۰٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ درهم برای بستهٔ پایه، ۲۰٬۰۰۰ تا ۵۰٬۰۰۰ درهم برای هویت استاندارد همراه با استراتژی و راهنما، ۵۰٬۰۰۰ تا ۱۲۰٬۰۰۰ درهم برای نظام کامل، و ۱۲۰٬۰۰۰ درهم به بالا برای بازسازی در مقیاس سازمانی. رقم طراح درون‌سازمانی میانگین حقوق پایهٔ طراح گرافیک ارشد در امارات به روایت Payscale، یعنی ۸۶٬۷۱۷ درهم در سال است، بر پایهٔ ۵۶ پروفایل در ۱ دسامبر ۲۰۲۵، پس آن را فقط نشانی از بزرگی رقم بدانید. دستمزد هر تأمین‌کنندهٔ اماراتی ثبت‌شده در نظام مالیاتی ۵٪ مالیات بر ارزش افزوده هم دارد. همهٔ قیمت‌های این مطلب به درهم و برای کار در امارات است؛ رقم‌هایی که در جست‌وجوی فارسی به تومان دیده می‌شود به بازار دیگری تعلق دارد. و یک افشاگری، یک بار: 4AI طراحی هویت می‌فروشد، و نقطهٔ شروع اعلام‌شدهٔ ما در طراحی گرافیک و هویت بصری ۴٬۵۰۰ درهم است، رقمی نشانه‌ای که دامنه‌اش برای هر پروژه جدا قیمت می‌خورد: یک نقطهٔ داده، نه معیار سنجش.

چرا دو پیشنهاد قیمت برای یک بریف ده برابر تفاوت دارند؟

چون هر دو یک حجم کار را قیمت نمی‌دهند. سه چیز معمولاً از پیشنهاد ارزان‌تر غایب است.

استراتژی جدا قیمت می‌خورد. GLDS استراتژی به تنهایی، یعنی جایگاه‌یابی و پیام بدون هیچ طراحی بصری، را ۸٬۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ درهم، هویت را ۱۲٬۰۰۰ تا ۸۰٬۰۰۰ درهم، و سند راهنما را به تنهایی ۵٬۰۰۰ تا ۱۵٬۰۰۰ درهم قیمت می‌دهد. پیشنهادی که فقط قلم میانی را بپوشاند یک‌سوم کار است.

عربی مثل یک افزودنی دیده می‌شود. GLDS افزایش قیمت کار واقعی دوزبانهٔ عربی و انگلیسی را ۱۵ تا ۲۵ درصد می‌داند، که انتخاب فونت عربی، تطبیق راست‌چین، قفل‌های دوزبانهٔ لوگو و قالب‌های دوزبانه را می‌پوشاند، و هشدار می‌دهد که همین‌جاست که پیشنهادهای دبی بعد از امضا مشتری را غافلگیر می‌کند. هزینه واقعی است چون فونت محصولی مجوزدار است که جدا خریده می‌شود: فونت‌خانهٔ TPTQ Arabic فونت‌هایش را هم تک‌وزن و هم در بستهٔ کامل می‌فروشد، و نظام مجوزش برای استفادهٔ دسکتاپ بر پایهٔ تعداد کاربر، برای استفادهٔ وب روی سرور خودتان بر پایهٔ بازدید ماهانهٔ صفحه، و برای مجوز سرور بر پایهٔ تعداد سرور عملیاتی، جداگانه حساب می‌کند و برای هیچ‌کدام رقمی منتشر نکرده است. طراحی که قفل عربی لوگوی شما را با فونتی بچیند که مجوزش را ندارید، به شما صورت‌حساب داده نه فایل. کشیدن هر دو خط از نخستین اسکیس ارزان‌تر از برگرداندن یک هویت انگلیسی تمام‌شده است، به همان دلیل‌هایی که عربی را نمی‌شود به بعد سپرد.

سرعت یک قلم فاکتور است. GLDS برای هویتی کامل که زیر چهار هفته تحویل شود ۲۰ تا ۴۰ درصد اضافه می‌کند.

و سه چیز این فاصله را توضیح نمی‌دهد: تعداد کانسپت‌های نشان‌داده‌شده، سطح ارشدیتی که در ارائه ادعا می‌شود، و بازنگری نامحدود، که Hikmah می‌گوید معمولاً یعنی آژانس انتظار دارد از آن استفاده نکنید.

اگر پولش را بدهم، مالکش می‌شوم؟

به احتمال زیاد بله، و با این حال آن را کتبی بگیرید، چون همین قانون دو پیش‌فرض دارد که در دو جهت می‌کشند.

پیش‌فرض به سود شماست. بر پایهٔ فرمان قانون فدرال شمارهٔ ۳۸ سال ۲۰۲۱ دربارهٔ حق مؤلف و حقوق مجاور، مادهٔ ۲۸ می‌گوید مگر آنکه کتباً خلافش توافق شده باشد، اگر پدیدآورنده اثر را به سود شخص دیگری بسازد، حق مؤلف از آنِ کسی است که اثر به سودش ساخته شده. هویتی که سفارش داده‌اید به سود شما ساخته شده است، و این خوانشی است که به نفع شماست. مادهٔ ۲۷ پیش‌فرض رقیب است و به نفع استودیویی است که کار را هدایت کرده. هیچ رأی اماراتی‌ای نیافتیم که روشن کند کدام‌یک بر هویت سفارشی حاکم است، پس آنچه تکلیف را روشن می‌کند همان واگذاری کتبی است.

بعد مادهٔ ۹ آن را تنگ می‌کند. انتقال یا واگذاری حقوق مالی تنها در صورتی معتبر است که کتبی باشد، و باید حق منتقل‌شده را همراه با موضوع انتقال، مدت و محل بهره‌برداری مشخص کند. همین ماده می‌افزاید که پدیدآورنده مالک همهٔ حقوق مالی است که صریح واگذار نشده‌اند. پس پیش‌فرض از شما محافظت می‌کند تا جایی که کسی بر سر کاربرد مشخصی اختلاف کند، و آنجا تنها پاسخ قابل اتکا یک واگذاری کتبی است که حق، موضوع، مدت و قلمرو را نام ببرد. چهار ماده تعیین می‌کند چه بخواهید:

• حقوق معنوی فروشی نیست. مادهٔ ۵ به پدیدآورنده حقوق معنوی همیشگی می‌دهد که نه مشمول مرور زمان است و نه قابل واگذاری: تصمیم دربارهٔ نخستین انتشار، انتساب اثر به خودش، و منع هر تغییری که اثر را تحریف کند یا به اعتبارش لطمه بزند.
• گرفتن فایل‌ها گرفتن حقوق نیست. مادهٔ ۱۳: مگر آنکه خلافش توافق شده باشد، تصرف پدیدآورنده در نسخهٔ اصلی اثر، انتقال هیچ‌یک از حقوق مالی او را در پی ندارد. دعوت به یک فایل Figma تحویل است، نه انتقال مالکیت.
• معمولاً استودیو مالک است، نه یک نفر. مادهٔ ۲۷: مگر توافقی برخلاف آن باشد، شخص حقیقی یا حقوقی که اثر جمعی به ابتکار و زیر هدایت او پدید آمده، تنها خودش می‌تواند حقوق معنوی و مالی آن را به کار ببرد. پس واگذاری باید از سوی خودِ شخصیت حقوقی استودیو بیاید، و استودیو هم باید واگذاری فریلنسرهای خودش را در دست داشته باشد.
• کار سال آیندهٔ طراح را نمی‌توانید پیش‌خرید کنید. مادهٔ ۱۵ هر تصرف پدیدآورنده در تولید فکری آیندهٔ خود را باطل می‌داند، با استثنایی تنگ بر پایهٔ آیین‌نامهٔ اجرایی. پس برای هر پروژه جدا واگذاری بگیرید.

یک محدودیت پیش از آنکه روی عمر بلند این دارایی حساب کنید ارزش دانستن دارد. مادهٔ ۲۰ حقوق مالی را در طول زندگی پدیدآورنده و ۵۰ سال پس از آن حفظ می‌کند، اما حمایت از آثار هنرهای کاربردی را ۲۵ سال پس از نخستین انتشار پایان می‌دهد، و مادهٔ ۲ آثار هنرهای کاربردی و تجسمی را میان آثار حمایت‌شده نام می‌برد. اینکه یک لوگوی تجاری در امارات هنر کاربردی شمرده شود یا نه، تعیین می‌کند کدام مدت اعمال می‌شود، و ما رأیی اماراتی که این را حل کند پیدا نکردیم.

دربارهٔ اثری که با مدل‌های مولد ساخته شده، وضع روشن نیست، و ما هیچ رأی یا اصلاحیهٔ اماراتی در این باره پیدا نکردیم. دو دفتر حقوقی در نوشته‌هایشان یک نظر دارند، و این نظر است نه قانون. دفتر Hadef & Partners در ۲۴ آوریل ۲۰۲۵ نوشت که قانون کنونی امارات هوش مصنوعی را پدیدآورنده نمی‌شناسد، که پدیدآوری بر یک شخص حقیقی استوار است، و عناصری که کاملاً با هوش مصنوعی ساخته شده‌اند زیر حمایت حق مؤلف نمی‌آیند. وکلای Al Tamimi در فصل امارات از راهنمای Chambers دربارهٔ هوش مصنوعی و مالکیت فکری ۲۰۲۶، به‌روزشده در ۲ سپتامبر ۲۰۲۶، می‌نویسند که این فرمان قانون انسان‌محور است، آثاری که تنها با هوش مصنوعی ساخته شده‌اند ممکن است واجد شرط نباشند، و در کار انجام‌شده به کمک هوش مصنوعی حق مؤلف فقط از بخش‌های انسانی آن حمایت می‌کند.

ثبت علامت تجاری چقدر هزینه دارد و آیا لازم است؟

حق مؤلف از اثر هنری حمایت می‌کند. علامت تجاری چیزی است که جلوی تجارت رقیب با نامی گیج‌کننده‌شبیه را می‌گیرد. نام تجاری روی مجوز شما هیچ‌یک از این دو نیست: درگاه رسمی دولت امارات می‌گوید که ادارهٔ توسعهٔ اقتصادی هر امارت نام تجاری را ثبت می‌کند، در حالی که وزارت اقتصاد و گردشگری علامت تجاری را ثبت می‌کند.

هر قلم از صفحهٔ خدمت ثبت علامت تجاری وزارت گرفته شده، که جریمهٔ تأخیر را هم تعیین می‌کند: ۱۰۰ درهم در ماه تا سقف ۱٬۰۰۰ درهم در سال روی هزینهٔ انتشار و ۱٬۰۰۰ درهم در ماه تا سقف ۱۰٬۰۰۰ درهم در سال روی هزینهٔ ثبت، و برای ثبت علامت کیفیت ۷٬۵۰۰ درهم به جای ۵٬۰۰۰ درهم می‌گذارد. صفحهٔ ثبت علامت‌های تجاری وزارت سه قلم اصلی را جمع می‌زند و جمع را چاپ می‌کند: ۶٬۵۰۰ درهم. سه چیز در این جمع نیست. یکی آنکه هزینه برای هر طبقه جدا گرفته می‌شود: وزارت در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۵ اعلام کرد که هزینه‌ها برای هر طبقه جداگانه دریافت می‌شود، حتی اگر در یک درخواست بیایند، و طبقه‌ها از طبقه‌بندی نیس می‌آید، ۳۴ طبقه برای کالا و ۱۱ طبقه برای خدمات. دوم آنکه دستمزد وکیل جداست و منتشر نمی‌شود، و مالکی که بیرون از کشور است باید از طریق وکیل ثبت و با وکالت‌نامهٔ تأییدشده و ترجمهٔ رسمی اقدام کند. سوم آنکه تمدید هر ده سال سر می‌رسد: خدمت تمدید نه بررسی تازه دارد و نه دورهٔ اعتراض، و در سال آخر دورهٔ حمایت ۵٬۷۵۰ درهم به‌علاوهٔ ۷۵۰ درهم انتشار، یا تا شش ماه پس از انقضا ۶٬۵۰۰ درهم هزینه دارد.

ضعیف‌ترین بخش آنچه منتشر شده همین‌جاست. راهنمای Hikmah درخواست اماراتی را ۷۵۰ تا ۱٬۰۰۰ درهم هزینهٔ دولتی به‌علاوهٔ ۱٬۵۰۰ تا ۴٬۰۰۰ درهم دستمزد وکیل، یعنی با حساب خودِ همان راهنما ۲٬۵۰۰ تا ۵٬۰۰۰ درهم برای هر طبقه. در برابر صفحات خود وزارت، آن ۷۵۰ درهم فقط هزینهٔ بررسی است و هزینهٔ ثبت ۵٬۰۰۰ درهمی جا افتاده، پس تنها سهم دولتی حدود هفت برابر رقم اعلام‌شده است. جایی که یک صفحهٔ فروش با یک وزارت بر سر هزینهٔ همان وزارت اختلاف دارد، حرف وزارت را بگیرید. دو تخفیف منتشر شده است: اعضای برنامهٔ ملی کسب‌وکارهای کوچک و متوسط ۵۰٪ تخفیف می‌گیرند و افراد دارای معلولیت معافیت کامل.

لازم است؟ اگر نام شما خودِ کسب‌وکار است، بله، و زود. بررسی همین را می‌سنجد که علامت با علامتی که پیش‌تر ثبت شده یکسان یا مشابه نباشد، و همین دلیل جست‌وجو پیش از سفارش طرح است.

تحویل کار باید چه فایل‌ها و چه حقوقی را شامل شود؟

در مرحلهٔ پیشنهاد قیمت بخواهیدش، وقتی هنوز دست شما باز است.

• یک واگذاری کتبی به شکل مادهٔ ۹، که حقوق، موضوع، مدت و محل بهره‌برداری را نام ببرد و شخصیت حقوقی استودیویی که کار را هدایت کرده آن را امضا کند، نه فقط طراحی که آن را کشیده.
• فایل‌های منبع، نه فقط خروجی‌ها. تأمین‌کننده‌ای که فایل قابل ویرایش نمی‌دهد، به تعبیر راهنمای Hikmah، وابستگی آینده می‌سازد.
• مجوز فونت‌ها نام‌برده و منتقل‌شده، یا خریده‌شده به نام شما، با مشخص‌کردن دامنهٔ دسکتاپ و وب و سرور، چون فونت‌خانه‌ها هر یک را جدا قیمت می‌دهند.
• یادداشتی کتبی، فایل به فایل، از آنچه یک مدل تولید کرده است.
• حق تغییر، و حق سپردن تغییر به دیگری. حقوق معنوی همچنان جلوی تغییر تحریف‌کننده را می‌گیرد، پس از پیش توافق کنید چه چیزی گسترش طبیعی نظام شمرده می‌شود.
• نتیجهٔ جست‌وجو در سجل علامت‌ها پیش از تأیید نهایی. تضادی که بعد از لانچ پیدا شود، تمام هویت را هزینه می‌کند.

هویت هم باید در برابر صفحه‌های واقعی و قالب‌های واقعی تبلیغ دوام بیاورد، پس ساخت سایت و نوشتار لانچ به همان دامنه تعلق دارد: ببینید هزینهٔ ساخت سایت در دبی چقدر است، و نوشتار را درون همین نظام نگه دارید.

چقدر طول می‌کشد و چه چیزی آن را عقب می‌اندازد؟

GLDS دو تا سه هفته برای بستهٔ پایه، چهار تا شش هفته برای هویت استاندارد همراه با استراتژی، هشت تا دوازده هفته برای نظام کامل با پژوهش و تست، و سه تا شش ماه برای بازسازی سازمانی منتشر می‌کند. Hikmah شش تا شانزده هفته برای استودیوی کوچک و سه تا نه ماه برای آژانس کامل می‌دهد.

ساعت ثبت جدا کار می‌کند و کندتر از انتظار خریدار است. گام‌های وزارت: پرداخت هزینهٔ بررسی، تصمیم تا ۲۰ روز، پرداخت هزینهٔ انتشار تا ۳۰ روز پس از پذیرش، انتظار دورهٔ ۳۰ روزهٔ اعتراض از تاریخ بولتن، پرداخت هزینهٔ ثبت، و گرفتن گواهی تا ۳۰ روز پس از پایان دورهٔ اعتراض. دو صفحهٔ وزارت در گام اول با هم اختلاف دارند: صفحهٔ ثبت علامت تجاری ۲۰ روز از تاریخ ثبت درخواست می‌گوید و صفحهٔ ثبت علامت‌های تجاری همچنان ۹۰ روز از تاریخ تودیع. حتی با رقم سریع‌تر، یک درخواست بی‌اشکال حدود سه ماه می‌برد، پس آن را همزمان با کار طراحی شروع کنید.

و آنچه واقعاً پروژه‌های هویت را عقب می‌اندازد، از تجربهٔ ما در اجرای آن‌ها: نبود یک تأییدکنندهٔ مشخص، که دورهای بازنگری را چند برابر می‌کند؛ آمدن عربی بعد از تأیید انگلیسی، که پروندهٔ لوگو را باز می‌کند؛ تضاد در سجل علامت‌ها که در لانچ پیدا می‌شود؛ کاربردهایی که بیرون از دامنه مانده‌اند؛ و مجوز فونت که سر تحویل کشف می‌شود. اولی گران‌ترین است. اگر هنوز در حال انتخاب تأمین‌کننده‌اید، همان بررسی‌هایی که در هر قرارداد ماهانه از شما محافظت می‌کند اینجا هم برقرار است: چطور یک آژانس بازاریابی در دبی انتخاب کنیم را ببینید، یا بریف را در یک مشاوره مطرح کنید.

پرسش‌های پرتکرار

با ۵۰۰ درهم می‌شود در دبی لوگو گرفت؟

یک طرح می‌توانید بخرید. راهنمای Hikmah در ۲۰۲۶ ارزان‌ترین کار پلتفرم‌ها را ۱۵۰ تا ۱٬۵۰۰ درهم می‌داند و آن را تغییر قالب آماده می‌نامد نه طراحی اصیل برند، و ردهٔ فریلنسر برای یک لوگوی اصیل از ۲٬۰۰۰ درهم شروع می‌شود. نشانه‌ای که روی قالب ساخته شده ممکن است قابل ثبت هم نباشد، چون متمایز نیست یا چون چیزی شبیه آن از قبل در سجل هست.

لوگویی که آژانس طراحی کرده مال من است؟

در حالت پیش‌فرض بله، و با این حال یک واگذاری امضاشده نگه دارید. مادهٔ ۲۸ فرمان قانون فدرال شمارهٔ ۳۸ سال ۲۰۲۱ حق مؤلف اثری را که به سود شخص دیگری ساخته شده به همان شخص می‌دهد، مگر آنکه کتباً خلافش توافق شده باشد، در حالی که مادهٔ ۹ می‌گوید پدیدآورنده مالک هر حق مالی می‌ماند که صریح واگذار نشده، و مادهٔ ۱۳ می‌گوید تحویل نسخهٔ اصلی چیزی را منتقل نمی‌کند. این اطلاعات عمومی است، نه مشاورهٔ حقوقی.

ثبت لوگو به عنوان علامت تجاری در امارات چقدر هزینه دارد؟

۶٬۵۰۰ درهم هزینهٔ دولتی برای یک طبقه: ۷۵۰ درهم بررسی، ۷۵۰ درهم انتشار و ۵٬۰۰۰ درهم ثبت، چنان که در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶ روی صفحات خدمات وزارت اقتصاد و گردشگری آمده است. بررسی فوری یک‌روزه ۲٬۲۵۰ درهم است به جای ۷۵۰ درهم. هزینه برای هر طبقهٔ بیشتر جدا گرفته می‌شود، دستمزد وکیل روی آن است، و تمدید پس از ده سال ۵٬۷۵۰ درهم به‌علاوهٔ ۷۵۰ درهم انتشار است.

نام تجاری روی مجوز من همان علامت تجاری ثبت‌شده است؟

نه. درگاه رسمی دولت امارات می‌گوید ادارهٔ توسعهٔ اقتصادی هر امارت نام تجاری را ثبت می‌کند و وزارت علامت تجاری را. نام تجاری رزرو‌شده به شما اجازهٔ تجارت با آن نام را می‌دهد؛ علامت ثبت‌شده چیزی است که وقتی رقیبی چیزی شبیه شما را عرضه می‌کند به آن تکیه می‌کنید.

مالک اثری که استودیو با هوش مصنوعی تولید کرده کیست؟

در امارات روشن نیست، پس بپرسید و فرض نگیرید. ما هیچ رأی یا اصلاحیهٔ اماراتی در این باره پیدا نکردیم. Hadef & Partners در آوریل ۲۰۲۵ نوشت که قانون کنونی امارات هوش مصنوعی را پدیدآورنده نمی‌شناسد و عناصری که کاملاً با هوش مصنوعی ساخته شده‌اند زیر حمایت حق مؤلف نمی‌آیند؛ وکلای Al Tamimi در فصل امارات از راهنمای Chambers در سپتامبر ۲۰۲۶ می‌نویسند آثاری که تنها با هوش مصنوعی ساخته شده‌اند ممکن است واجد شرط نباشند. هر دو نظری منتشرشده است، نه قانون.